The Act of Killing, sinema tarihinin en sıra dışı ve rahatsız edici belgesellerinden biridir. Yönetmen Joshua Oppenheimer, 1965-66 yıllarında Endonezya'da gerçekleşen ve yüzbinlerce komünist, etnik Çinli ve muhalifin öldürüldüğü katliamların failleriyle çalışır. Ancak geleneksel bir tarih belgeseli değildir bu. Oppenheimer, eski ölüm mangası lideri Anwar Congo ve diğer katliamcılara, işledikleri cinayetleri istedikleri herhangi bir sinema türünde – gangster filmi, müzikal, western – yeniden canlandırma fırsatı verir. Bu radikal yöntem, suçluların zihninde nasıl bir gerçeklik inşa ettiklerini, şiddeti nasıl meşrulaştırdıklarını ve hatta nasıl kahramanlık hikayelerine dönüştürdüklerini gözler önüne serer. Anwar Congo'nun ekran karşısında bir 'film yıldızı' gymişçesine poz vermesi, ardından canlandırdığı işkencelerin fiziksel ve psikolojik etkilerini yaşamaya başlaması, belgeselin en unutulmaz anlarıdır. Performanslar gerçek hayattaki karakterlerin kendileri olduğu için benzersiz ve ürperticidir. Film, yalnızca bir tarih anlatısı değil, şiddetin doğası, pişmanlık, inkar ve popüler kültürün gerçekliği nasıl şekillendirdiği üzerine derin bir sorgulamadır. Görsel olarak göz alıcı, bazen absürt sahneler, izleyiciyi rahatsız edici bir ikileme sokar: Bu estetikle sunulan vahşeti nasıl izlemeliyiz? The Act of Killing, izleyiciyi pasif bir konumdan çıkarıp tarihle yüzleşmenin ne demek olduğunu aktif olarak düşünmeye zorlar. Tarihe farklı bir pencereden bakmak, insan psikolojisinin karanlık köşelerine yolculuk etmek ve sinemanın gücünün sınırlarını test etmek isteyen herkes için mutlaka izlenmesi gereken, ödüllü bir başyapıttır.