Yunan yönetmen Yorgos Lanthimos'un imzasını taşıyan Dogtooth (Kynodontas), 2009 yılında izleyiciyle buluşan ve sinema dilinde yeni bir soluk getiren sarsıcı bir dram. Film, kontrolcü bir baba ve itaatkâr bir annenin, üç yetişkin çocuklarını dış dünyadan tamamen izole ederek, geniş arazileriyle çevrili bir evde tutsak ettiği rahatsız edici bir aile portresi çiziyor. Çocuklar, gerçekliğin çarpıtıldığı, dilin manipüle edildiği ve kuralların mutlak olduğu bir dünyada, bir tür sonsuz çocukluk halinde yaşamaya mahkûm edilmişlerdir.

Oyunculuk performansları, filmin ürkütücü atmosferini güçlendiriyor. Özellikle ebeveyn rollerindeki oyuncuların soğuk ve mesafeli tavırları ile çocukların masumiyet ve yabancılaşma karışımı sunan performansları, izleyiciyi bu kapalı sistemin içine çekiyor. Lanthimos'un minimalist ve keskin yönetmenlik anlayışı, her sahneye gerilim ve belirsizlik katıyor. Diyalogların mekanik doğası ve absürt durumlar, filmin kendine özgü gerçeküstü tonunu oluşturuyor.

Dogtooth, izlenmesi gereken bir film çünkü geleneksel aile yapısını, otoriteyi, özgürlüğü ve gerçekliğin doğasını sorgulayan cesur bir yapım. Cannes Film Festivali'nde Özel Ödül alan bu eser, 'absürt dram' türünün önemli örneklerinden biri olarak kabul ediliyor. Distopik bir hikâye arayan, alışılmışın dışında sinema deneyimlerine açık izleyiciler için Dogtooth, uzun süre akıllardan çıkmayacak bir etki bırakıyor. Film, insan doğası ve toplumsal kontrol mekanizmaları üzerine derinlemesine düşündürüyor.